[Raşit Tunca]

İslam Dini, Diğer Dinlere Göre Kolay Bir Din mi?

KOLAY ve FITRÎ ŞERÎAT

Cenâb-ı Hak; son kitabı ve son Peygamber’iyle gönderdiği İslâmiyet’te, husûsen kolaylaştırılmış bir şerîat vaz etmiştir.

Kur’ân-ı Kerîm’in âyetlerinden anlıyoruz ki;

Cenâb-ı Hak; İsrailoğullarının günahları ve isyanları sebebiyle, onlara daha zor hükümler indiriyordu. Meselâ;

    Cumartesi herhangi bir iş yapmak yasaktı.
    Deve gibi tek tırnaklı hayvanları yemek de yasaktı.
    Sığır, koyun gibi hayvanların iç yağları da haramdı.

Yine rivâyetlere göre;

    Zekât dörtte birdi.
    Farz namazların vakitleri çok daha fazla idi.
    Ganîmet yasaktı.
    İbâdetler ancak mâbedlerde îfâ edilebilirdi.
    Necâset; yıkanarak temizlenemez, necis maddenin bulaştığı kumaşın kesilmesi gerekirdi.
    Bazı günahlardan tevbe etmek için, kişinin kendisini

öldürmesi talep ediliyordu.

Kur’ân-ı Kerim, bunlara; «Isr / ağır şerîat» demektedir.

Âmene’r-Rasûlü’de;

“Ey Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır bir yük yükleme!” (Bkz. el-Bakara, 286) diye duâ etmemiz bize tâlim buyurulmuştur.

İslâm şerîati, ilâhî rahmet sayesinde; «el-Hanefiyyetü’s-semha / Müsamahakâr, kolay Haniflik» olarak adlandırılmıştır.

Âyet-i kerîmede buyurulur:

“... O (Allah), sizi seçti; din husûsunda üzerinize hiçbir zorluk yüklemedi;

    Babanız İbrahim’in dîninde (de böyleydi)...” (el-Hacc, 78)

Dînimizde; meşakkat vermemek için, hastalık, yolculuk gibi mâzeret hâllerinde birçok kolaylık tanınmıştır:

Ramazan orucunu emreden ve o günlerde yolcu veya hasta olanların, başka tarihlerde kazâ edebileceklerini ifade eden âyet-i kerîmeden sonra şöyle buyurulur:

“...Allah sizin için kolaylık ister, zorluk istemez...” (el-Bakara, 185)

Su bulunamadığında, teyemmümü emreden âyet-i kerîmede şöyle buyurulur:

“...Allah size herhangi bir güçlük çıkarmak istemez; fakat sizi tertemiz kılmak ve size (ihsân ettiği) nimetini tamamlamak ister; umulur ki şükredersiniz...” (el-Mâide, 6)

Hakikaten, Rabbimiz’in bütün emirleri bizim hayrımıza ve faydamızadır.

Kaynak: Osman Nuri Topbaş