[Raşit Tunca]

Yûşa´ B. Nûn Aleyhisselâmın Soyu :



Yûşa´ b. Nûn, b. Efrâim, b. Yûsuf, b. Yâkub[1], b. İshak, b. İbrahim Aleyhisse-lâm´dir. [2]



Yûşa´ b. Nun Aleyhisselâmın Şekil Ve Şemaili:



Yûşa´ b. Nun Aleyhisselâm: orta boylu, buğday benizli, yassı yağrınılı, büyük gözlü, mücâhid, gazi ve yiğit bir zât idi. [3]



Yûşa´ b. Nûn Aleyhisselâmın Peygamber Oluşu Ve Bazı Faziletleri:




Mûsâ Aleyhisselâm; vefat edeceği sıralarda, Yüce Allah, Mûsâ Aleyhisselâma, Yûşa´ b. Nûn Aleyhisselâm´ın, Kubbetüzzeman´a götürülüp bereketinin ona geç­mesi için, elini, onun üzerine koymasını, kendisinden sonra, İsrail oğullarının ida­resini, üzerine almasını ona vasiyet etmesini emir buyurdu.

Mûsâ Aleyhisselâm da, böyle yaptı. İsrail oğullarına:

"Bu Yûşa´ b. Nûn, benden sonra, içinizde sizi yönetecektir.

Onun sözlerini, dinleyiniz! Emirlerine, itaat ediniz!

O, aranızda hak ve adalet üzere hükmedecektir. Ona, muhalefet ve isyan eden, mel´undur!" dedi[4]

Tîh çölünde kırk yıllık mecburî ikamet sona erdikte[5] ve Mûsâ Aleyhisselâm vefat ettikten sonra, Yüce Allah, Yûşa´ b.Nûn Aleyhisselâmı, İsrail oğullarına Pey­gamber olarak gönderdi. [6]

Hızır Aleyhisselâmla buluşmağa giderken, Mûsâ Aleyhisselâma yoldaşlık eden genç adam[7], Yûşa´ b. Nûn Aleyhisselâmdı. [8]

İsrail oğullarını; Mûsâ Aleyhisselâmın, Erîha´daki zorbalarla savaş emrine itâ-ata davet ve teşvik ettikleri ve Allah´ın nimetine erdikleri bildirilen İki Er´den[9] bi­risinin de, Yûşa´ b. Nûn Aleyhisselâm olduğu rivayet edilir.´[10]

Erîha´da, Ken´an ilinde yerleşen Âmâlık[11]´, zorbaları ile savaşmaktan korkan yaşlı İsrail oğulları, kırk yıl içinde ölüp gitmiş, onların yerlerini, güçlü ve gözüpek nesilleri almış bulunuyordu. [12]

Yûşa´ b. Nûn Aleyhisselâm; genç İsrail oğullarını çağırıp kendisinin Peygam­ber olduğunu, yüce Allah´ın, Ken´an ilindeki zorbalarla savaşmayı, kendisine em­rettiğini, onlara haber verdi.

İsrail oğulları, ona, bey´at ettiler ve kendisini, doğruladılar. [13]

Yûşa´ b. Nûn Aleyhisselâm, İsrail oğullarını, Tîh çölünden çıkarıp[14] Erîha´yı (Beytülmakdis´i) altı ay kuşatarak fethettikten sonra, Şam ve çevresindeki kral­larla da, çarpışıp onları, yenilgiye uğrattı.

Ele geçirdiği Şam ülkesine Valiler tayin etti. [15]

Yûşa´ b. Nûn Aleyhisselâm; Mûsâ Aleyhisselâmdan sonra, İsrail oğullarını, Tev­rat hükümlerine göre[16]´, yirmi dokuz[17] veya yirmi yedi yıl idare etti. [18]

Bu yirmi yedi yılın, yirmi yılı Fars kralı Minuşihr (Cihr), yedi yılı da, İfrasyab za­manında idi. [19]

Yûşa´ b. Nûn Aleyhisselâm, yüz yirmi[20], veya yüz yirmi altı[21] veya yüz yirmi yedi yaşında iken[22] vefat edip Efrâim dağına gömüldü. [23]

Ona ve gönderilen bütün peygamberlere selâm olsun![24]









--------------------------------------------------------------------------------

[1] İbn.Kuteybe-Maarif s.20, Taberî-Tarih C.1.S.225, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.51, İbn.Esir-Kâmil c.1,s.20O, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.319.

[2] Taberî-Tarih c.1,s.225, Mes´ûdî-Murucuzzeheb C.1.S.51, İbn.Esîr-Kâmilc.1,s.2OO, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.519.

M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/121.

[3] Mîr Hâvend-Ravzatussafa Terceme s.291.

M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/121.

[4] Yâkubî-Tarih C.1.S.45, 46.

[5] Taberî-Tarih c.1,s.225.

[6] Taberî-Tarih c.1,s.225, Sâlebî-Arais s.248, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.20O.

[7] Kehf: 60.

[8] Ahmed b.Hanbel-Müsned c.5,s.12O, Buharî-Sahih c.5,s.232, Taberî-Tefsir c.15,s.271.

[9] Mâide: 23.

[10] Taberî-Tefsir c.6,s.176, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.52, Sâlebî-Arais s.250.

[11] Sâlebî-Arais s.240.

[12] Sâlebî-Arais s.243.

[13] Taberî-Tarih c.1,s.225, 227, Sâlebî-Arais s.248.

[14] Yâkubî-Tarih C.1.S.46

[15] Taberî-Tarih c.1,s.228, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.50-51, Sâlebî-Arais s.248, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.2O2, Ebülfida-Elbidaye vennihaye d.s.323.

[16] Ebülfida-Elbidaye vennihaye C.1.S.325.

[17] Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.51.

[18] Yâkubî-Tarih c.1,s.47, Taberî-Tarih c.1,s.234, Sâlebî-Arais s.250, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.2O3, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.325.

[19] Taberî-Tarih c.1,s.234, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.199, İbn.Haldun-Tarih c.2,ks.1,s.89.

[20] Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.52, Sâlebî-Arais s.250.

[21] Taberî-Tarih c.1,s.229, İbn.Esîr-Kâmil c.l.s.203.

[22] Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.325.

[23] Taberî-tarih c. 1,8.229, Sâlebî-Arasi s.250.

[24] M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 2/121-122.