[Raşit Tunca]

Allah İçin mi Seviyorsun?

Ebû İdris el-Havlânî -rahimehullâh- şöyle anlatır:

Dımaşk mescidine girmiştim. Orada mütebessim çehreli bir delikanlı ve başına toplanmış bir grup insan gördüm. Bunlar herhangi bir mevzûda ihtilâfa düştüklerinde hemen o delikanlıya mürâcaat ediyor ve fikrini kabulleniyorlardı. Bu gencin kim olduğunu sordum. “Muâz bin Cebel -radıyallâhu anh-’tır.” dediler.

ALLAH İÇİN Mİ SEVİYORSUN?

Ertesi gün erkenden mescide koştum. Baktım ki o genç benden evvel gelmiş namaz kılıyor. Namazını bitirinceye kadar bekledim, sonra önüne geçerek selâm verdim ve:

“–Allâh’a yemin ederim ki ben seni seviyorum!” dedim.

“–Allâh için mi seviyorsun?” dedi.

“–Evet Allâh için.” dedim. O iki defâ daha:

“–(Hakîkaten) Allâh için mi seviyorsun?” dedi. Ben de her defâsında:

“–Evet, (hakîkaten) Allâh için seviyorum.” cevâbını verdim. Bunun üzerine elbisemden tutarak beni kendisine doğru çekti ve şöyle dedi:

“–Seni tebrîk ederim. Zîrâ ben Allah Rasûlü’nü şöyle buyururken işittim:

«Allah Teâlâ, “Sırf Ben’im için birbirini seven, Ben’im rızâm için toplanan, Ben’im rızâm uğrunda birbirini ziyâret eden ve sâdece Ben’im rızâm için sadaka verip iyilik edenler, Ben’im sevgimi hak ederler.” buyurmuştur.»” (Muvatta, Şa’r, 16)

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Faziletler Medeniyeti 1, Erkam Yayınları

İslam ve İhsan